• MBO: competent in examinering

    /

    Één reactie
    1. Een MBO-opleiding is een onderwijssysteem met een input en een output.
    2. Om de kwaliteit van de output te beheersen, heeft zij een examensysteem nodig.
    3. Zij zet vervolgens een systeem van interne kwaliteitszorg (IKZ) op om de kwaliteit van het examensysteem te beheersen.
    4. En zij houdt een administratie- en verantwoordingssysteem (A&V) bij om te kunnen verantwoorden dat het IKZ-systeem volgens de PDCA-cyclus opereert (Plan-Do-Check-Act).
    5. In het kader van een systeem van externe kwaliteitszorg wordt dat A&V-systeem periodiek geïnspecteerd. Als dat A&V-systeem niet aan de eisen voldoet, verliest de opleiding haar examenlicentie.

    Lees verder … (PDF) 

  • Collegiale rapportcijfers

    /

    Onder docenten van de Hogeschool Rotterdam is onrust ontstaan over de ‘collega-meter’ die daar is ingevoerd in het kader van de jaarlijkse personeelsbeoordeling (Algemeen Dagblad 21-4-2007). Docenten krijgen jaarlijks rapportcijfers voor ‘samenwerken en werkhouding’. Deze scores zijn onder meer gebaseerd op het oordeel van vier informanten. Dat zijn collega-docenten (van gelijke, hogere of lagere rang) met wie de betrokken docent het afgelopen jaar heeft samengewerkt. Zij geven geen feedback aan de betrokkene. De informanten leveren hun schoolcijfers bij de leidinggevende in. Past dat bij een professionele organisatie of is dit een verziekende vorm van intensieve menshouderij?
    Lees verder … (PDF)

  • De brede inzetbaarheid van René

    /

    Onlangs publiceerde onderwijscolumnist Leo Prick een sketch voor twee heren (NRC 14-4-07). Een ziekenhuismanager klaagt over de ‘eilandencultuur’ van de professionals, ieder gevangen in hun eigen specialisme. De doelmatigheid in een ziekenhuis gebiedt volgens hem dat een hartspecialist ook voor het opereren van heupfracturen kan worden ingezet. En dan komt de pointe. Al die wijsheid had hij in zijn vorige baan vergaard, als onderwijsmanager in een hogeschool. Zomaar een luchtig fantasietje? Wie de didactische autobiografie van René van Kralingen leest, krijgt de stellige indruk dat ‘alvakkigheid’ bij HBO-docenten gemeengoed is.
    Lees verder … (PDF)

  • De overgang van bachelor- naar masterfase

    /

    Één reactie

    In het recente rapport BaMa stroomt door evalueert de Onderwijsinspectie de overgang van de bachelor- naar de masterfase. Geconstateerd wordt dat steeds meer universiteiten een ‘harde knip’ gaan instellen: studenten moeten de driejarige bachelorfase geheel en al hebben afgerond voordat ze aan de één- of tweejarige masterfase mogen beginnen. Die universiteiten willen dus niet langer gebruik maken van de wettelijke mogelijkheid om studenten reeds voorwaardelijk tot de masterfase toe te laten. Dat is allemaal goed en wel, vindt de Inspectie, mits dat niet tot onaanvaardbare wachttijden leidt. In een brief aan de Tweede Kamer deelt minister Plasterk mee dat hij deze kanttekening onderschrijft. Hiermee bevestigt hij het Beginsel van Onbelemmerde Studievoortgang als uitgangspunt voor het Nederlandse onderwijs.
    Lees verder … (PDF)

  • De dubbelrollen van René

    /

    Één reactie

    In een didactische autobiografie beschrijft René van Kralingen zijn ontluikende relatie met een studente. Wat begon als een counselinggesprek met één van zijn cursus­deelneemsters, dreigt allengs een intiemere verhouding te worden. Hij maakt daar een eind aan omdat de relatie afbreuk bleek te doen aan zijn rol van gids en coach. Als hij haar op werkcollege een beurt gaf, kon dat als voortrekkerij worden uitgelegd. Maar als hij haar géén beurt gaf, stelde hij haar ten achter bij haar medestudenten. Hij concludeert dat de buitenprofessionele rol van geliefde niet verenigbaar is met zijn professionele rol van gids en coach. Zijn conclusie is ongetwijfeld juist, maar hij laat nogal wat ethische vragen liggen.
    Lees verder … (PDF)

  • Vernietiging van studiepunten

    /

    In het Nederlandse hoger onderwijs kunnen studenten na één jaar worden weggestuurd als ze te weinig studiepunten hebben gehaald. De Radboud Universiteit in Nijmegen doet daar niet aan mee, maar zij heeft een andere stok achter de deur. De faculteiten maken gebruik van hun bevoegdheid om de geldigheidsduur van tentamens te beperken. Wie zijn propedeuse niet in twee jaar gehaald heeft, verliest alle inmiddels behaalde studiepunten. Na 24 maanden, gerekend vanaf het begin van de studie, vervalt dus de geldigheid van de behaalde tentamens, tenzij men inmiddels alle propedeusevakken voltooid heeft. Blijkbaar werkt het Nederlandse accreditatie­stelsel niet goed: de visitatiecommissies hadden allang in het geweer moeten komen tegen deze niet alleen draconische, maar ook onwettige studieregeling. De wetsgeschiedenis leert dat de limitering van de geldigheidsduur van tentamens uitsluitend bedoeld is om te voorkomen dat men een diploma haalt terwijl de getentamineerde kennis inmiddels volstrekt achterhaald is.

  • Rechtmatigheid en behoorlijkheid

    /

    Één reactie

    De Nationale Ombudsman behandelt in zijn Jaarverslag 2006 het spanningsveld tussen rechtmatigheid en behoorlijkheid. In veel klachten over het handelen van overheids­organen gaat het om het probleem dat ze zich wel aan de regels houden, maar dat ze die op onbehoorlijke wijze toepassen. De Ombudsman toetst die klachten aan de Behoorlijk­heidswijzer. Openbare universiteiten en hogescholen vallen onder de jurisdictie van de Ombudsman, maar hij krijgt uit die sector weinig klachten binnen. Mag men daaruit opmaken dat studenten behoorlijk behandeld worden?
    Lees verder … (PDF)

  • Nieuwe leerplichtwet

    /

    Een meerderheid van de Tweede Kamer vindt dat ook het onderwijs van particuliere scholen die niet door de overheid bekostigd worden, aan minimale kwaliteitseisen moet voldoen (voorpagina De Volkskrant 28-3-2007).  Als de Onderwijsinspectie de interne kwaliteitszorg van een school onvoldoende acht, moeten de ouders naar een andere school uitkijken: anders krijgen ze de leerplichtambtenaar aan hun broek. Door de wetswijziging die nu op stapel staat, worden vooral radicale vernieuwings­experimenten zoals van Iederwijs getroffen.
    Lees verder … (PDF)

  • Tentamenfraude en plagiaat

    /

    Één reactie

    Gesteld: ik ben een rechtenstudente en ik heb een werkstuk geschreven over tentamenfraude en plagiaat. In dat werkstuk staat de volgende volzin. De Werkgroep Plagiaat (2006) van de Universiteit Utrecht is van oordeel dat het knippen en plakken van teksten van het internet zonder aanhalingstekens en verwijzing een vorm van plagiaat is. Verdien ik, rechtenstudente, in dat geval een tuchtrechtelijke berisping wegens het plegen van plagiaat?
    Lees verder … (PDF)

  • Collegegeldkrediet

    /

    Minister Plasterk heeft aangekondigd dat studenten in de eerste vijf jaar van hun studie bij de rijksoverheid telkens een langlopende lening mogen sluiten om hun jaarlijks verschuldigde collegegeld (1500 euro) te betalen. De tijd die ze nodig hadden om via bijbaantjes dat geld te verdienen, kunnen ze nu in hun studie steken. Hun risico op studievertraging wordt aldus gereduceerd. Door zo’n (rentedragende!) lening verhoog je evenwel de studieschuld die je later zal moeten terugbetalen. Dat is geen probleem als je zodoende in de officiële opleidingsduur het diploma kunt verwerven. Maar voor hoevelen is dat weggelegd?
    Lees verder … (PDF)

  • Taal- en denkachterstanden

    /

    Één reactie

    Zowel de PvdA als het CDA en de VVD hadden hun kiezers beloofd dat allochtone peuters bij gebleken taalachterstand extra taalles krijgen. De verplichte taaltoets was aangekaart in de motie-Rutte. Sharon Dijksma, de nieuwe staatssecretaris van Onderwijs, gaat daar werk van maken (De Volkskrant 15-3-2007). Haar plan is dat op de consultatiebureaus in de vier grote steden (althans in de achterstandswijken aldaar) een taaltoets Nederlands wordt afgenomen. Als peuters te laag scoren worden ze verplicht naar taalles gestuurd. Hun leerplicht wordt dus met twee jaar vervroegd. Ik zie het al voor me. Een Brits echtpaar, woonachtig in de Utrechtse wijk Kanalen­eiland, wil zijn kinderen Engelstalig opvoeden. Hun eerste kind, een driejarige peuter, zakt voor de taaltoets, maar zij weigeren het naar Nederlandse les te sturen. Daarmee halen ze zich boetes van de Leerplichtambtenaar op de hals. Met hun tweede kind, een zuigeling nog, gaan ze voortaan niet meer naar het consultatiebureau. En ze vragen zich in gemoede af of ze hier in Nederland eigenlijk nog in een rechtsstaat leven.
    Lees verder … (PDF)

  • Vraagsturing

    /

    Wat een prachtig artikel van Margo Trappenburg in Vrij Nederland (24-2-2007)! Het is de neerslag van de Den Uyl Lezing over de ethiek van de publieke sector die ze in december hield. Ze heeft het over de verantwoordelijkheid van de professionals in het onderwijs en in de gezondheidszorg. Professioneel handelen wordt ondermijnd door het ‘moderne’ idee dat professionele organisaties normale marktpartijen zijn, die de oren zonder voorbehoud moeten laten hangen naar de vraag van hun klanten (leerlingen, studenten, patiënten). De beroepsethiek van de verantwoordelijke professional dreigt te worden vervangen door marktgericht denken en public relations management. Haar boodschap is: maatschappelijke veranderingen zijn vaak nodig maar ze kunnen doldraaien. In dat geval moeten professionals de rug recht houden. De maatschappelijke elites moeten niet met alle winden meewaaien.