• Ondersteuningsbehoeften: indicatiestelling en handhaving

    /

    Tijdens de coronacrisis werden de hoorcolleges van de faculteit Gedrags- en Maatschappijwetenschappen (RU Groningen) online in de vorm van afstandsonderwijs aangeboden. Nu men naar het normale contactonderwijs is teruggekeerd, wordt het aan de individuele docenten overgelaten of ze hun colleges op video willen opnemen en mogen studenten de opgenomen video’s pas de laatste twee weken vóór het tentamen raadplegen. Tot voor kort gold er voor studenten met een functiebeperking echter een bijzonder regiem: zij mochten de videoregistraties te allen tijde raadplegen. Maar die coulance is nu afgeschaft, zo bericht de Ukrant (31/1/2024), omdat de faculteit geen kans ziet een eerlijk meet- en regelsysteem te ontwerpen om te bepalen wie van het bijzondere regiem gebruik mag maken en wie daaruit geweerd moet worden. Bij gebrek aan een eerlijk systeem van ver­geldende rechtvaardigheid, meende de faculteit te moeten terugvallen op het botte systeem van verdelende rechtvaardigheid (gelijke monniken gelijke kappen). Zij onderkent dat de monniken qua ondersteuningsbehoefte niet gelijk zijn, en zij erkent dat zij zonder extra financiële kosten aan gerechtvaardigde ondersteuningsbehoeften zou kunnen voldoen, maar zij weigert haar wettelijke opdracht na te komen dat faculteiten voldoende rekening moeten houden met studenten die behept zijn met een functie­beperking.
    Hier ligt een nuttige taak voor het Expertisecentrum Inclusief Onderwijs (Ecio te Den Bosch): het ontwikkelen van meet- en regelsystemen ten behoeve van wo- en hbo-studenten met een functiebe­perking. In onderstaand tekstkader geef ik een schematisch voorbeeld van twee resulterende meet- en regelsystemen.
    Lees verder … (PDF)

  • Het basisartsexamen van Fouad-L

    /

    Één reactie

    §1. Op de dag na het Rotterdamse moorddrama publiceerde de decaan van de Rotterdamse faculteit Geneeskunde (tevens bestuursvoorzitter van het Erasmus MC) een persbericht waarin hij onder meer verslag deed van de recente facultaire contacten met de verdachte: “Wij hebben in mei van dit jaar een signaal gekregen van het Openbaar Ministerie waarin stond dat onze student was veroordeeld vanwege dierenmishandeling. (…) De student had alle benodigde studiepunten behaald om een diploma in ontvangst te nemen. De examencommissie heeft toen als voorwaarde voor een diploma gesteld dat hij een psychologisch onderzoek zou ondergaan en dat de psycholoog zou verklaren dat de student geschikt zou zijn om arts te worden. (…) Maar aan die voorwaarde werd [door onze student] niet voldaan.”
    1.1 Opmerking ad 1: Bovenstaand bericht is onnauwkeurig. De Rotterdamse faculteit Geneeskunde maakt onderscheid tussen a) zijn de 179 studie­punten toegekend door de examinatoren? b) is het 180e studiepunt vrijgegeven door voorzitter CLBP (longitudinale beoordeling professionali­teit)? c) gaat voorzitter examencommissie akkoord met de verwerking van het 180e studiepunt, waarmee beslist is dat de kandidaat geslaagd is voor het examen (het diploma is toegekend en de BIG-aanvraag kan starten)? d) na de 179 studiepunten wordt ook het 180e studiepunt verwerkt in de studie­voortgangsadministratie, hetgeen uitmondt in de registratie van het diploma en de kennisgeving daarvan naar het DUO-diplomaregister; e) de ceremoniële uitreiking van het diploma. Kortom, wat bedoelde de decaan feitelijk toen hij berichtte dat Fouad in mei alle benodigde studiepunten behaald had: was ook het180e studiepunt vrijgegeven door voorzitter CLBP?
    1.2 Voorlopige conclusie ad 1: In een wetenschappelijk tijdschrift rapporteert Margot de Jong-Noordermeer dat Fouad alle 180 studiepunten behaald had en dat de examencommissie op basis van de artikelen 7.10 lid 2 en 7.42a WHW nader onderzoek wilde doen of de student geschikt was voor het beroep van arts. Hieruit volgt dat het 180e studiepunt was vrijgegeven door voorzitter CLBP en dat de examencommissie (stap c) aan zet was. De examencommissie is in dat verband inderdaad bevoegd om alsnog een eigen onderzoek te entameren naar de kennis, het inzicht en de vaardigheden van de examinandus, maar zij is niet bevoegd een onderzoek uit te voeren naar de beroepsgeschiktheid van de examinandus en zij is al helemaal niet bevoegd dat onderzoek uit te besteden naar derden (een externe psycholoog). Nadat de CLBP het 180e studiepunt had vrijgegeven (stap b) was Fouad dus volgens de wettelijke systematiek geslaagd voor het basisartsdiploma.
    1.3 Voorgeschiedenis ad 1: Het ministerie van VWS geeft d.d. 1/2/2024 de volgende toelichting over de voorgeschiedenis. Het OM heeft in maart 2023, bij wijze van melding over een aanstaande basisarts, de rapportage van een justitieel en politieel antecedentenonderzoek toegestuurd aan de IGJ (Inspectie Gezondheidszorg & Jeugd). De inspectie heeft het signaal destijds in onderzoek genomen. Het doel van het onderzoek was in eerste plaats het maken van een inschatting van het risico voor de patiëntveiligheid. De inspectie sprak naar aanleiding van de melding met de Rotter­damse faculteit Geneeskunde en heeft de student per aangetekende brief uitgenodigd voor een gesprek. Op deze uitnodiging is hij niet ingegaan, waarna de inspectie alsnog herhaaldelijk heeft geprobeerd om in contact te komen. [Het is niet duidelijk of destijds al een afschrift van de OM-rapportage naar hem is gestuurd, hetzij door het OM dan wel door de IGJ.]
    Lees verder … (PDF)

  • Israël apartheidsstaat: een trigger warning (II)

    /

    2 reacties

    Op de webpagina van de tweedejaars cursus History & Social Sciences (een verplicht vak voor de VU-studenten Geschiedenis) stond de volgende aankondiging (De Stentor 19/1/2024): Dit vak is ‘partijdig, kritisch en zeer geworteld in de koloniale en postkoloniale benaderingen. Daarom kun je mijn colleges vermijden als je niet kunt omgaan met het feit dat veel West-Europese landen gebouwd zijn op koloniale plunderingen, genocide en onderdrukking. Deze cursus werkt verder vanuit het idee van sociale rechtvaardigheid en erkent dat Israël een apartheidsstaat is. Mijn colleges zijn misschien niet nuttig voor jou als je niet om kunt gaan met de gepassioneerde kritische pedagogie en postkoloniale benaderingen van de geestes­wetenschappen.’
    Deze tekst was opgesteld door de excellente universitaire hoofddocent, dr. Younes Saramifar, die als cultureel antropoloog verbonden is aan de Refugee Academy (het Institute for Societal Resilience van de VU). Hij wist uit ervaring dat zijn colleges veel emotie oproepen bij de christelijke goegemeenschap binnen de VU (net zoals een snijzaalpracticum bij eerstejaars medicijnenstudenten), maar hij was niet van plan water in de wijn te doen (net zomin als een docent Anatomie bereid is het snijzaalpracticum te vervangen door oefeningen met poppen van papier-maché). De leer­stellige christenen beschouwen de joodse burgers en kolonisten van Israël (en zichzelf) als het uitverkoren volk dat zijn beloofde land mag claimen. Daarom had hij de bovenstaande ‘trigger warning’ opgesteld: voor gevoelige zielen is het pijnlijke tentamenstof, dus als je mijn colleges te heftig vindt en de stof liever schriftelijk tot je neemt, dan heb je mijn zegen, want ik vind het niet fijn als je mijn colleges met kreten van pijn en woede zou verstoren.
    Hoe reageert de VU, neemt zij haar docent met zijn academische vrijheid in bescherming? Neen, hij is door de rector wegens zijn ‘polariserende politieke stellingname’ op het matje geroepen en onder curatele gesteld. Verlangd wordt dat hij zijn confronterende presentatie van de stof matigt en ‘een inclusieve leerervaring voor alle onderwijsdeelnemers’ garandeert. De VU kiest voor onderwijs waarbij alle deelnemers zich gekend en gehoord voelen en waar verbinding en dialoog voorop staan.
    Eerdere blogberichten op dit gebied: Wat is een trigger warning? (I); Een gevoelig onderwerp (I t/m VI); Gevoelige onderwerpen zonder taboes (VII); Safe spaces I en II.

  • Een criminele organisatie?

    /

    Op 15/1/2024 is de voorbereidende rechtszitting gehouden in het strafproces tegen de medische student Fouad L, de verdachte van een drievoudig levensdelict in Rotterdam. Twee dagen eerder wijdde de Volkskrant een lijvig artikel aan deze verdachte, of liever: aan het streven van de medische faculteiten om beroepsongeschikte studenten te identificeren en tijdig uit de opleiding te verwijderen. De beide auteurs van het artikel informeerden bij de Rotterdamse faculteit Geneeskunde wat er in het geval van Fouad L precies gebeurd is, maar de faculteit wilde daarover niets zeggen. Ook de Erasmus Universiteit gaf (in afwachting van de rechtszaak) nul op het rekest, toen haar werd gevraagd of men van plan was (op voorstel van de faculteit) een verwijderingsprocedure (ex artikel 7.42a WHW) tegen Fouad L aan te spannen.
    Die laatste vraag was een journalistiek schot in de roos: de enige legale manier om studenten op grond van beroepsongeschiktheid te verwijderen is dat men aantoont dat ze, binnen de studie, moreel-laakbare gedragingen of uitlatingen hebben gepleegd die op beroepsongeschiktheid wijzen, en dat het College van Bestuur vervolgens op die basis een verwijderingsprocedure in gang zet. INDIEN men er, in het tiende studiejaar van Fouad L, nog steeds niet in geslaagd is, zo’n verwijderingsprocedure rond te krijgen en INDIEN men het heeft laten aankomen op een facultaire weigering het einddiploma uit te reiken, terwijl de examenkandidaat Fouad alle 180 studiepunten van de masteropleiding op zak had, DAN zit er een luchtje aan deze zaak. Als de faculteit hangende het proces nog niets naar buiten wil brengen over een individuele student, dan is dat normale privacy­bescherming. Maar als de universiteit niets naar buiten wil brengen over de rechtsgronden op basis waarvan die student is aangepakt (wel of niet artikel 7.42a?), dan riekt dat naar een juridische beerput.
    Ik gebruik hier grote woorden, maar klokkenluider Fouad heeft begin augustus 2023 ernstige misstanden aangedragen. Ik meen dan ook oprecht dat onderzocht moet worden in hoeverre de autistische student Fouad L het slachtoffer is geworden van een facultaire beleidslijn die in strijd is met de wet. Naar ik begrepen heb, luidt deze beleidslijn: Als poortwachters tot de medische beroepsgroep, moeten wij tot alle prijs voorkomen dat studenten met een functiebeperking ooit zullen slagen voor het examen van basisarts, en meer in het bijzonder studenten “die onvoldoende beschikken over de algemene professionele vaardigheden die vereist zijn in het contact met anderen”. Deze beleidslijn geeft de faculteit alle ruimte om te verworden tot een criminele organisatie.
    Bronverwijzingen: https://www.volkskrant.nl/kijkverder/v/2024/als-studenten-geen-arts-mogen-worden-maar-dat-niet-willen-horen~v996360/ [De ruimte tussen zorg en zorgelijk, VK 13/1/2024]; https://onderwijsethiek.nl/onderwijs/klokkenluider-fouad-l/; https://www.eur.nl/erasmusmc/onderwijs/regels-en-richtlijnen/master-geneeskunde/onderwijs-en-examenregelingen > OER Master 2022-2023 (§9) en OER Master 2022-2023 Bijlagen (nr. 5); Kwaadaardige beweringen over Fouad-L: een weerwoord [mijn opiniebijdrage d.d. 14/1/2024 (712 woorden), toegestuurd aan maar geweigerd door de Volkskrantredactie]

  • Erasmus Universiteit Rotterdam: tussen droom en daad

    /

    Één reactie

    In 2016 heeft de Staat der Nederlanden het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap geratificeerd. Het doel van dit verdrag is “[hun] volledige genot van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden op voet van gelijkheid te bevorderen, beschermen en waarborgen, [alsmede] de eerbiediging van hun inherente waardigheid te bevorderen.” Volgens artikel 24 lid 5 betekent dat ook dat ze “zonder discriminatie en op voet van gelijkheid met anderen, toegang verkrijgen tot algemeen universitair en hoger beroepsonderwijs (…)” en dat hun “redelijke aanpassingen” worden verschaft om met vrucht aan dat onderwijs deel te nemen. In 2020 heeft het Nederlandse College voor de Rechten van de Mens uitgediept wat het recht op onderwijs precies inhoudt voor gehandicapte leerlingen en studenten.
    Op 9 oktober 2019 heeft de rector van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR) namens zijn onderwijsinstelling de nationale intentieverklaring ondertekend waarin de universiteiten en hogescholen zich verbinden om zich in te zetten voor studenten en aspirant-studenten die behept zijn met een functiebeperking. Zodoende is de EUR ook toegetreden tot de landelijke werkgroep van het Expertisecentrum Inclusief Onderwijs (ECIO) die de doelen van het VN-verdrag op brede schaal beoogt te realiseren. Zomer 2023 telde de werkgroep 27 instellingsvertegenwoordigers. In een jaarlijkse schriftelijke rondvraag werd door hen gerapporteerd dat er nog weinig schot in zit.
    Deze bittere werkelijkheid slaat in elk geval op de Rotterdamse faculteit Geneeskunde. Daar huldigen ze als uitgangspunt dat ze uitsluitend gezonde zielen in gezonde lijven mogen afleveren: bij afstuderen moeten hun studenten 100% ‘fit to practise’ zijn. Meer in concreto is in de examenregeling van de masteropleiding vastgelegd dat studenten moeten vertrekken als ze onvoldoende beschikken over de algemene professionele vaardigheden die vereist zijn in het contact met anderen. En mei 2023 moest een autistische student zelfs ervaren dat hem het diploma van basisarts geweigerd werd terwijl hij alle benodigde studiepunten op zak had. Met deze wandaad gooide de faculteit niet alleen de toekomstdroom van Fouad-L maar ook diens “inherente waardigheid” in duigen.

  • Oudjaar 2023: de dilemma’s van Dijkgraaf

    /

    Dit jaar verschenen er 18 blogberichten op Onderwijs­ethiek.nl (afgezien van twee verstekelingen). De inhoudsopgave tref je HIER aan. Nu het vierde kabinet-Rutte, en daarmee minister Dijkgraaf, de pijp aan Maarten heeft gegeven, is het tijd voor een terugblik. Met welke ethische dilemma’s werd minister Dijkgraaf geconfronteerd?
    • Studentenbelangen versus Bedrijfsrendement: Het kabinet Rutte-4 had zich voorgenomen de strijd aan te binden met het doorgeschoten rendementsdenken in het hoger onderwijs. In de loop der jaren hadden de faculteiten de selectiedrempel van hun propedeuse gaandeweg op­gehoogd: eerstejaarsstudenten moeten tegenwoordig 45 tot 60 studiepunten halen, want anders worden ze via het Bindend Studieadvies uit de opleiding verwijderd, zogenaamd wegens “studieongeschiktheid”. Minister Dijkgraaf heeft zich vurig ingezet voor het kabinetsstandpunt dat de selectiedrempel omlaag moet naar dertig studiepunten. Dat is een billijke maatstaf voor evidente studieongeschiktheid (behoudens persoonlijke omstandigheden). Maar hij kreeg de wind van voren, zowel vanuit de universi­teiten als vanuit coalitiepartner VVD.
    • Onderzoeks- versus Onderwijsbelangen: Robbert Dijkgraaf heeft zijn sporen verdiend in het wetenschappelijk onderzoek. Hij gaf dan ook gaarne gehoor aan de lobbyisten van de Jonge Akademie, toen zij een campagne begonnen tegen het grote tijdsbeslag van hun universitaire onderwijstaken dat volgens hen ten koste ging van hun universitaire onderzoek. Zij bepleitten Een Slimmer College­jaar: geef studenten jaarlijks minder herkan­sings­mogelijkheden zodat de docent-onderzoekers meer tijd overhouden voor hun wetenschappelijk onderzoek. Zij voerden valse argumenten aan, als zouden de Nederlandse studenten in vergelijking met hun buitenlandse collega’s schandalig in de watten worden gelegd. Dijkgraaf geloofde de onder­zoekers op hun blauwe ogen en deed er nog een schepje bovenop: hij beloofde dat de studenten dankzij de “sanering” van hun herkansings­mogelijkheden “meer rust en ruimte” zouden krijgen in hun studieloopbaan. In de komende jaren zal blijken hoeveel schade hun is toegebracht door Dijkgraafs pilotproject.
    • Grondwettelijke versus Gildebelangen: De faculteiten Geneeskunde in den lande willen graag, als dienaars van het Artsengilde, de bevoegdheid krijgen om studenten weg te sturen wanneer ze in verband met een functiebeperking ongeschikt worden geacht voor het artsenberoep. Maar volgens de Nederlandse wetgever is zo’n verregaande bevoegdheid in strijd met de grondwet: wat beroeps­geschiktheid (fitness to practice) betreft, mogen studenten hoogstens op grond van moreel-laakbare gedragingen en uitlatingen worden weggestuurd. Medio 2022 kreeg minister Dijkgraaf (samen met zijn collega van Volksgezondheid) kritische Kamervragen op zijn bord, maar hij bleef vierkant achter het wettelijke principe staan: als studen­ten, hoewel behept met een functiebeperking, toch hun studiepunten weten te halen, dan mogen ze niet worden weggestuurd. Maar de Rotterdamse faculteit Geneeskunde blijkt het verbod van de wetgever te trotseren: op grond van vermeende beroeps­ongeschiktheid weigerde zij (mei 2023) aan een autistische examenkandidaat het diploma van basisarts toe te kennen, hoewel hij al zijn studiepunten op zak had. Dat kwam aan het licht nadat de betrokken student, ruim drie maanden later, in razende wanhoop een ernstig misdrijf had gepleegd. Maar minister Dijkgraaf (inmiddels demissionair) heeft tot nu toe niets van zich laten horen. Wordt het niet tijd dat hij de Rotterdamse faculteit tot de orde roept? Wie A zegt (door de algemene regel in 2022 te bevestigen) moet ook B zeggen (als die regel in 2023 met voeten wordt getreden). In haar examenreglement heeft deze faculteit vastgelegd dat zij studenten die wegens een functiebeperking beroepsongeschikt worden geacht, goedschiks of kwaadschiks uit de opleiding zal verwijderen.

  • Vrije meningsuiting en professionele terughoudendheid (III)

    /

    Het gerechtshof in Den Bosch heeft vonnis gewezen ten gunste van de mbo-docent Paula van Manen (9/11/2023a, 9/11/2023b). Op grond van het feit dat ze een kritische kroniek had gepubliceerd van de invoering van gepersonaliseerd onderwijs op haar school, werd ze ontslagen. De rechtbank en het gerechtshof bekrachtigden dat ontslag, maar zij ging daartegen in cassatie. De hoge raad ver­nietigde het vonnis van het Arnhemse gerechtshof, omdat de rechters zich niet hadden uitgesproken over de claim dat met dat ontslag haar vrijheid van meningsuiting geschonden was. Het Bossche gerechtshof heeft nu in dat verband gevonnist dat ze niet had mogen worden ontslagen.
    Ik hoop dat haar voormalige werkgever (ROC Nijmegen) op zijn beurt in cassatie gaat, want waar blijven we anders, als een werknemer straffeloos een sappige kritiek op een intern vernieuwings­project naar buiten mag brengen, zonder de concepttekst eerst aan zijn of haar werkgever voor te leggen? Door openbaarmaking van zo’n sappige kroniek van een lopend project (inclusief allerlei kinderziektes die eraan kleven) wordt de goede voortgang van het project in gevaar gebracht. Docenten behoren in zo’n geval professionele terughoudendheid te betrachten in de wijze waarop zij gebruik maken van hun vrijheid van meningsuiting in de publieke arena. In plaats van een sappige kroniek past dan veeleer een abstractere, beschouwende betoogtrant.
    Eerdere blogberichten die op Onderwijsethiek.nl over de casus Van Manen verschenen zijn: 22/1/2020; 31/12/2020 (voortbouwend op 27/5/2019); en 5/5/2021.

  • Over de tewerkstelling van student-assistenten

    /

    Waarom mogen betaalde student-assistenten, werkzaam aan de Universiteit Utrecht, in het kader van hun student-assistentschap geen taken uitvoeren die deel uitmaken van hun eigen opleiding (zie tekstkader A)? Deze vraag werd opgeworpen in een artikel dat onlangs verscheen in het Utrechts Universiteitsblad. In het artikel wordt verslag gedaan van vruchtbare discussies over risico’s binnen de functie van student-assistent (zoals frauduleuze bevoordeling van medestudenten). Maar de betrokkenen getuigden ook van verbazing en ongeloof: waarom mogen de Utrechtse student-assistenten niet worden belast met onderwijs-, beoordelings- en ondersteuningstaken binnen de eigen opleiding?
    Een dag later kwam een docent (oudgediende Jeroen Fokker) met het verlossende commentaar: deze lokale UU-regeling beoogt niet het takenpakket van student-assistenten uit te hollen. Zij verbiedt slechts dat studenten in het kader van hun student-assistentschap (dus tegen betaling-in-geld) taken uitvoeren die hun tegelijkertijd in het kader van hun studentschap studiepunten opleveren.
    Lees verder … (PDF)

  • Student Fouad, de medische faculteit en de Gildebroederschap

    /

    Één reactie

    Wat is het verschil tussen de Medical School in Engeland en de Medische Faculteit in Nederland? De Medical School maakt deel uit van het Medische Gilde en zij heeft tot taak nieuwe gildebroeders af te leveren die gegarandeerd beantwoorden aan alle criteria van basale beroepsgeschiktheid (“fitness to practise”). Zij moet dus niet alleen potentieel-geschikte gilde­broeders opleiden, maar ook potentieel-ongeschikte gildebroeders wegselecteren voordat ze als aankomende gildebroeders zouden worden afgeleverd.
    De Nederlandse Faculteit Geneeskunde maakt daarentegen deel uit van het normale, door de Staat bekostigde hoger onderwijs. Zij verzorgt een zesjarige bachelor- en masteropleiding die resulteert in een verzameling “eindtermen” die met het Medische Gilde zijn overeengekomen, maar zij kan niet garanderen dat de aspirant-gildebroeders aan alle criteria van basale beroepsgeschiktheid beantwoorden. Dat komt doordat de Faculteit Geneeskunde ook het Recht op Onderwijs en de vrijheid van studiekeuze van haar studenten moet respecteren: in principe moeten studenten worden toegelaten tot elke bacheloropleiding, tenzij ze niet de vereiste vooropleiding hebben. En in principe mogen studenten met een functiebeperking niet gediscri­mi­neerd worden.
    In Nederland kunnen studenten uitsluitend worden afgerekend op hun studiegeschiktheid. Het enige criterium is dat ze de studiepunten van hun opleiding weten te behalen. Ze kunnen dus niet worden geweigerd of weggestuurd op grond van het kale feit dat ze beroepsongeschikt zouden zijn. Er is echter één kleine uitzondering op deze regel. In 2010 is er op voorstel van minister Ronald Plasterk een wetswijziging doorgevoerd (artikel 7.42a WHW), die nog steeds als een onontplofte brisantbom onder het hoger onderwijs ligt. Weliswaar mag iedere student in het hoger onderwijs volgens de letterlijke wetstekst worden geweigerd c.q. weggestuurd als ze door hun gedragingen of uitlatingen blijk hebben gegeven van ongeschiktheid voor de uit­oefening van een of meer beroepen waartoe de door hen gevolgde opleiding hen opleidt, dan wel voor de praktische voorbereiding op de beroepsuitoefening. Maar in de toelichting bij dit artikel wordt gesteld dat hierbij uitsluitend gedoeld wordt op moreel-laakbare gedragingen en uitlatingen. Bovendien wordt als voorwaarde gesteld dat die laakbare gedragingen en uitlatingen gepleegd zijn in onderwijs- en studiesituaties, dus wanneer de student ‘in functie’ is.
    Lees verder … (PDF)

  • Klokkenluider Fouad L.

    /

    3 reacties

    In mijn werkzame leven was ik onderwijskundig adviseur/onderzoeker in het hoger onderwijs. Op 30 september 2023 las ik de column van Han van der Horst op de opiniepagina Joop van BNNVARA. Hij had het over de geneeskundestudent Fouad L, die op 28 september een drievoudige moord heeft gepleegd in Rotterdam. Of althans: daar wordt hij van verdacht. Van der Horst had de kranten bestudeerd en hij volgde het journalistieke spoor dat GeenStijl gelegd had naar het Engelstalige 4Chan. Op dat digitale discussieplatform heeft ene “motorAnon” in het weekend van 5/6 augustus 2023 uitlatingen gedaan die misschien licht kunnen werpen op de voorgeschiedenis van het Rotterdamse drama.
    Maar in een mum van tijd had Van der Horst zijn conclusie klaar: “motorAnon” is een destructieve gek, hij raaskalt over zijn medische studie, maar niets wijst erop dat hem in werkelijkheid enig onrecht is aangedaan, laat staan dat hij de dupe zou zijn geweest van structurele misstanden. Deze conclusie is voor zoete koek geslikt door de Joop-lezers die op de column reageerden. Maar ik wilde het mijne ervan weten. Dat heeft me nogal wat journalistiek speurwerk gekost, zes weken lang.
    Lees verder … (PDF)

  • J’accuse…! Een aanklacht tegen de rechtsstaat

    /

    Één reactie

    Ik noem mij “motorAnon” en ik ben behept met een functiebeperking. Tegenwoordig heet dat in beleidstermen een ondersteunings­behoefte. Ze hebben mij de diagnose Asperger toebedacht: een aandoening in het autistisch spectrum. Ik smeek u, leen mij het oor en laat uw vooroordelen varen….
    Deze archaïsche intro komt niet uit de koker van “motorAnon”, evenmin als de kop van dit blogbericht. De kop is gekozen in navolging van de open brief d.d. 13/1/1898, die Emile Zola schreef over het onrecht dat Alfred Dreyfus, telg uit een bemiddelde joodse familie (afkomstig uit de Elzas), was aangedaan.
    De navolgende aanklacht is een collage van teksten die in het weekend van 5 en 6 augustus 2023 door “motorAnon” gepubliceerd zijn op het Engelstalige discussieplatform 4Chan. De Engelstalige versie van deze collage is al eerder op Onderwijsethiek.nl verschenen.
    Lees verder … (PDF)

  • Een ongeschikte examenkandidaat: mag de faculteit hem wegsturen?

    /

    3 reacties

    Op 28 september 2023 werd het academisch ziekenhuis (Erasmus MC Rotterdam) opgeschrikt door de moord op een lid van de medische staf, gepleegd door een medische student. Ik schreef vorige week al een blogbericht over zijn medische studieloopbaan.
    Op 29 september publiceerde de voorzitter van de raad van bestuur, prof. dr. Stefan Sleijfer, een pers­bericht over dit “tragische incident”. Hij schreef: “Wij hebben in mei van dit jaar een signaal gekregen van het Openbaar Ministerie waarin stond dat onze student was ver­oordeeld vanwege dierenmishande­ling. Het OM vroeg zich af of deze student wel geschikt was om arts te worden. Onze examen­commissie is in gesprek gegaan met de student. De student had alle benodigde studiepunten behaald om een diploma in ontvangst te nemen. De examen­commissie heeft toen als voorwaarde voor een diploma gesteld dat hij een psychologisch onderzoek zou ondergaan en dat de psycholoog zou verklaren dat de student geschikt zou zijn om arts te worden. De student stond daar niet afwijzend tegenover. Maar aan die voorwaarde werd niet voldaan. Er kwam geen verklaring van een psycholoog en op dit moment is onbekend of er contact is geweest met een psycholoog. Verder onderzoek is gaande. We hebben behoudens de brief geen verdere signalen gekregen dat [de] dader bijvoorbeeld gevaarlijk was en geen toegang tot Erasmus MC mocht krijgen.”
    De hoogste baas van het academisch ziekenhuis, Stefan Sleijfer, kondigde dus een nader onderzoek aan. Ik snap niet waarom hij niet meteen op 29 september contact heeft opgenomen met de decaan, hoogste baas van de faculteit Geneeskunde:
    ——————–
    Zeg collega, hoe zit dat nou precies? In artikel 8.1 van jullie examenreglement staat dat het basisartsexamen is behaald zodra alle onderwijsonderdelen met voldoende resul­taat zijn afgelegd. De uitreiking van het diploma is dan slechts een formaliteit. Daarbij wordt echter aangetekend (zie artikel 7.10 WHW) dat de examencommissie ook nog een eigen onderzoek mag instellen om te controleren of de kandidaat inderdaad de eindtermen van de opleiding bereikt heeft. Maar kennelijk heeft jullie examencommissie geen gebruik gemaakt van die wettelijke controlemoge­lijk­heid. Begrijp ik nou goed dat jullie in mei een flagrante wetsovertreding hebben begaan met jullie weigering om aan deze student per direct het diploma uit te reiken? Hoe lossen jullie dat op? Vooralsnog zal hij niet zijn plaats kunnen innemen als aankomend beoefenaar van de geneeskunst (of als aankomend geneeskundig onderzoeker). Het ligt niet op mijn weg om in de bevoegdheden van de examen­commissie te treden, maar is het niet beter om hem nu toch maar bij verstek het diploma toe te sturen?
    ——————–
    Zo’n collegiaal telefoontje van de MC-voorzitter met de faculteitsdecaan had zeer verhelderend kunnen werken. Maar bij nader inzien was zo’n telefonisch kattebelletje eigenlijk volstrekt overbodig. Want de huidige voorzitter van de raad van bestuur bekleedt tevens de functie van faculteitsdecaan. Die decaan heet dus prof. dr. Stefan Sleijfer.