onderwijsethiek.nl

Mr. Klaas Rozemond (*1960) is een vrije vogel, van alle markten thuis. Tot 2024 was hij universitair hoofddocent Strafrecht aan de VU. Daarna heeft hij een paar jaar Filosofie gegeven in de bovenbouw van havo en vwo. En tegenwoordig beoefent hij weer zijn oude stiel, als universitair hoofddocent Strafrecht aan de UvA. Als ik het goed begrijp kan hij bogen op twee doctoraaldiploma’s die hij aan de UvA behaald heeft (Rechten en Wijsbegeerte) en op de doctorsbul Rechtsgeleerdheid, die hij in 1998 aan de VU verwierf. Binnen zijn universitaire loopbaan put hij uit beide disciplines en naast zijn universitaire werk praktiseert hij de wijsbegeerte door het schrijven van boeken en het geven van cursussen en lezingen voor een breed publiek. Onder andere over de goddeloze levenskunst van Epicurus, – een thema dat op het eerste gezicht nogal wringt met het orthodoxe gedachtengoed van de Vrije Universiteit.
Op zijn oude dag – hij was inmiddels óver de zestig – werd hij geconfronteerd met een nieuw studieonderwerp: grensoverschrijdend gedrag in professionele organisaties. En daarover heeft hij onlangs een boek gepubliceerd.
De aanleiding tot het boek was dat hijzelf, binnen de sectie Strafrecht van de VU-faculteit Rechtsgeleerdheid, in 2022 door leidinggevenden beschuldigd werd van grensoverschrijdend gedrag tegenover jongere collega’s. Neen, zijn relaas gaat niet over seks, maar over vermeende, intimiderende gedragingen die voor sommige jongere collega’s tot een sociaal-onveilig werkklimaat zouden hebben geleid. De ontwikkelingen escaleerden toen bleek dat die leidinggevenden niet bereid of in staat waren hun beschuldigingen te onderbouwen en dat ze er zelfs niet voor terugdeinsden aantijgingen te berde te brengen die aantoonbaar bezijden de waarheid waren.
De auteur concludeert dat hij op zijn beurt verzeild was geraakt in een sociaal-onveilig werkklimaat, hetwelk versterkt werd door de laffe weigering van hogere echelons om de betrokken leiding­gevenden tot de orde te roepen vanwege hun grensoverschrijdende gedrag. In 2024 neemt hij ontslag en de enige genoegdoening die hem uiteindelijk via zijn advocaat toeviel, was dat zijn voormalige werkgever bereid was hem een smartegeld (10.000 euro) en een vergoeding van zijn advocatenkosten (18.000 euro) uit te keren.
Lees verder … (PDF)