onderwijsethiek.nl

Ooit heb ik een boekje geschreven over de beroepsethiek van docenten in het hoger onderwijs. Eén van de ethische uitgangspunten die uit mijn literatuurstudie naar voren kwamen, is dat docenten zich uit eigen beweging aan de bestaande regels, procedures en voorschriften moeten houden, met name als deze zijn opgesteld om studenten in hun belangen te beschermen (p. 93). De Radbouduniversiteit in Nijmegen heeft in 2022 een Gedragscode voor haar medewerkers opgesteld waarin dit uitgangspunt helaas ongenoemd is gebleven. Dat is des te schrijnender waar zij onlangs een Gedragscode voor haar studenten heeft uitgebracht waarin de keerzijde voor studenten wél wordt op­gevoerd: studenten behoren (aldus de Gedragscode) integer te handelen en zich in dat verband aan alle geldende regels en richtlijnen te houden (§3.4), dus zelfs als de naleving ervan niet in hun belang is.
Maar over Nijmegen wil ik het hier niet hebben. Dit blogbericht gaat over het onbehoorlijke gedrag van de Rotterdamse examencommissie Genees­kunde jegens een masterstudent die zich voorheen in zijn vrije tijd had schuldig gemaakt aan dierenmishandeling. Inmiddels was het voorjaar 2023. Hij had hij al zijn tentamens gehaald, inclusief het longitudinale tentamen Professionele Ontwikkeling (Sleijfer 2023). De examencommissie maakte geen gebruik van de wettelijke mogelijkheid zelf een onderzoek in te stellen naar zijn professionele ontwikkeling (Tekstkader 1), dus volgens de geldende regels moest zij hem het masterdiploma toekennen. Maar gezien zijn strafblad (een taakstraf van 40 uur wegens dierenmishandeling) twijfelde zij aan zijn beroepsgeschiktheid: zij stelde als (on­reglementaire) eis dat hij eerst een attest van een psycholoog zou overleggen om te bewijzen dat hij beroepsgeschikt was. Hij nam een advocaat in de arm om deze voorwaardelijke weigering van het diploma aan te vechten, maar deze ried hem af zo’n juridische procedure bij het lokale College van Beroep voor de Examens aan te spannen (Holleman 2023). Na alles wat hem eerder was aangedaan (Holleman 2025), zag Fouad geen uitweg meer om het begeerde master­diploma te behalen. En dat leidde tot een moord­drama.
Na Tekstkader 1 zullen drie commentaren op de hierboven geschetste weigering van het diploma behandeld worden.
Lees verder … (PDF)