Topberaad Arbeid en Zorg

De bewindslieden van SZW, OCW en VWS gaan dit najaar een topberaad over Arbeid en Zorg organiseren (Kamerbrief 2/7/2013): hoe kan de arbeidsmarktparticipatie van ouders en mantelzorgers bevorderd worden? Het doel is te inventariseren welke voorwaarden moeten worden geschapen opdat méér werknemers hun zorgtaken met een baan van 28 à 32 uur per week kunnen combineren.
Laten we ons hier concentreren op de ouders van schoolgaande kinderen tussen vier en veertien jaar. En laten we ons meer in het bijzonder richten op de wijze waarop ouders en scholen invulling kunnen geven aan hun zorgplicht. De overheid heeft daarbij een faciliterende rol. Daarnaast is er ook een belangrijke faciliterende rol voor de werkgevers weggelegd, maar deze laten we in dit onderwijsblog buiten beschouwing. Welke vragen zouden de deelnemers van het topberaad dan moeten beantwoorden? Of nog concreter: als de deelnemers van het topberaad een vragenbus zouden openen waarin werkende vaders en moeders hun problemen aan overheden en scholen kunnen voorleggen, welke vragen zouden dan naar voren worden gebracht?
Lees verder … (PDF)

4 reacties op “Topberaad Arbeid en Zorg”

  1. Als ouders veel van huis zijn ten gevolge van hun werkverplichtigen, hebben ze minder tijd om hun kinderen in huiselijke kring op te vangen. In hoeverre kunnen scholen dat compenseren door hun zorg voor de leerlingen te intensiveren? In de toelichting bij de vierde vraag van mijn tabel werd dat onder meer geconcretiseerd als: zorg dat kinderen van minder-draagkrachtige ouders volwaardig kunnen participeren in alle schoolactiviteiten. In kamervragen vanuit de PvdA en SP werd in aansluiting daarop gesteld: moet de vrijwillige ouderbijdrage (waaruit allerlei ‘extra’ schoolactiviteiten betaald worden) niet gemaximeerd worden, zodat kinderen uit arme gezinnen toch volwaardig kunnen participeren in alle schoolactiviteiten? Nee, zegt de staatssecretaris (12/7/2013), het ligt niet op mijn weg de vrijwillige ouderbijdrage te maximeren, want de vertegenwoordigers van de ouders in de Medezeggenschapsraad hebben de hoogte van die bijdrage zelf in de hand en bovendien zijn ouders niet verplicht die bijdrage te betalen.
    Ik kan begrijpen dat de staatssecretaris geen maximum schoolfactuur wil instellen, maar zijn argumentatie is beneden peil. Hij had beter kunnen zeggen: ik vind het vreselijk als kinderen uit arme gezinnen niet tot alle extracurriculaire worden toegelaten vanwege het feit dat hun ouders niet in staat zijn de vrijwillige ouderbijdrage te betalen. Mij is bekend dat sommige scholen daar een mouw aan proberen te passen door hen uit het Schoolfonds te subsidiëren.